جنرال الکتریک؛ از ادیسون تا دردسر تعمیر در کوچه پس کوچه های تهران

دوشنبه 04/12/04، تهران , (اخبار رسمی): وقتی توماس ادیسون در اواخر قرن نوزدهم میلادی پایه‌های شرکتی را بنا می‌کرد که بعدها با نام "جنرال الکتریک" (GE) به غول صنعتی جهان تبدیل شد، شاید هرگز تصور نمی‌کرد اختراعاتش روزی در خانه‌های شهری در آن سوی دنیا، یعنی تهران، به چنین چالش‌های عجیبی گره بخورد.

مجموعه‌هایی نظیر آی پی امداد با درک دقیق این بحران، تلاش کردند تا با تکیه بر تکنسین‌های باقی‌مانده و تامین قطعات از مجاری معتبر، نظمی به این آشفتگی بدهند.

جنرال الکتریک برای دهه‌ها نماد کیفیت، دوام و مهندسی پیشرفته آمریکایی بود؛ برندی که داشتن یکی از یخچال‌های ساید‌بای‌ساید یا ماشین‌های لباسشویی‌اش در خانه، به معنای خیالی آسوده برای حداقل دو دهه استفاده مداوم بود. اما تاریخ همیشه طبق نقشه‌های مهندسی پیش نمی‌رود و امروز، روایت این برند در ایران، از تالارهای نوآوری ادیسون به دغدغه یافتن یک قطعه اصلی در بازارهای شلوغ تهران تغییر مسیر داده است.

وقتی گرفتن یقه‌ی ادیسون مرحوم از پیدا کردن قطعه و تعمیرکار سخت‌تر شد!

داستان از  سال‌های دور شروع شد. جایی شروع شد که سایه سنگین تحریم‌ها بر بازار لوازم خانگی ایران افتاد. جنرال الکتریک به عنوان یک برند اصیل آمریکایی، از اولین نام‌هایی بود که مجبور به ترک رسمی بازار ایران شد. این خروج تنها به معنای نبودِ محصولات جدید در ویترین فروشگاه‌ها نبود، بلکه بحران واقعی زمانی رخ داد که پشتیبانی فنی و زنجیره تامین قطعات یدکی قطع شد. حالا خانواده‌هایی که با اعتماد به سابقه درخشان این برند، هزینه‌های بالایی برای خرید محصولات آن پرداخته بودند، خود را در برابر دستگاه‌های پیشرفته‌ای می‌دیدند که در صورت خرابی، هیچ قطعه جایگزینی برای آن‌ها در گمرکات رسمی وجود نداشت.

آشفته‌بازار قطعات نیز به این وضعیت دامن زد. کمبود قطعات اورجینال باعث شد تا قطعات تقلبی و بی‌کیفیت با بسته‌بندی‌های فریبنده وارد بازار شوند. در این فضای غبارآلود، قیمت‌ها نیز دیگر از هیچ منطقی پیروی نمی‌کردند. برخی تعمیرکاران سیار با آگاهی از استیصال مشتری و قیمت نجومی جایگزین کردن یک دستگاه نو، مبالغی را برای تعمیرات مطالبه می‌کردند که گاهی با نیمی از قیمت کل دستگاه برابری می‌کرد. 

شنیدن این رقم‌های بالا برای تعویض یک کمپرسور یا برد اصلی، به اتفاقی معمول در کوچه‌ پس کوچه‌های تهران تبدیل شد که هیچ نظارت دقیقی هم بر آن وجود نداشت.

در این آشفته بازار تعمیرات که اوضاع خوشی نداشت، مشکل دیگری هم با مکانیسم ماشه و تحریم‌های بیشتر و سایه‌ی جنگ قد علم کرد: مهاجرت نیروی کار فنی.

تعمیرکارانی که قبلا آزمون و خطاهایشان را کرده بودند و ساختار پیچیده بردهای الکترونیکی و سیستم‌های تبرید جنرال الکتریک را مثل کف دستشان می‌شناختند، به دنبال فرصت‌های شغلی بهتر راهی کشورهای دیگر شدند.

خلا ناشی از نبود این متخصصان، فضا را برای جولان افرادی باز کرد که بدون دانش کافی و تنها با اتکا به شانس، مسئولیت تعمیر دستگاه‌های حساس را بر عهده می‌گرفتند. نتیجه این وضعیت، یخچال‌های گرانی بود که به دلیل یک اشتباه کوچک در عیب‌یابی، برای همیشه از کار می‌افتادند.

در چنین شرایطی که اعتماد مصرف‌کننده به پایین‌ترین سطح خود رسیده بود، نیاز به یک ساختار منسجم و تخصصی بیش از پیش احساس می‌شد. مراکزی که توانستند با وجود محدودیت‌ها، استاندارد خدمات خود را حفظ کنند، به پناهگاهی برای صاحبان این برند تبدیل شدند. به عنوان مثال، مجموعه‌هایی نظیر آی پی امداد با درک دقیق این بحران، تلاش کردند تا با تکیه بر تکنسین‌های باقی‌مانده و تامین قطعات از مجاری معتبر، نظمی به این آشفتگی بدهند. در واقع وجود چنین مراکزی که هزینه‌ها را شفاف کرده و از قطعات دارای اصالت استفاده می‌کنند، تنها راه نجات لوازم خانگی لوکسی است که تعمیر ناشیانه آن‌ها می‌تواند به قیمت نابودی‌شان تمام شود.

امیدی به سر پا شدن جنرال الکتریک ما هست؟

امروز، داشتن یک محصول از جنرال الکتریک در تهران، تجربه‌ای متناقض است؛ لذت استفاده از تکنولوژی سطح بالا در کنار هراس از یک خرابی ساده. با این حال، تاریخچه نوآوری که از ادیسون شروع شده، هنوز در رگ‌های این دستگاه‌ها جاری است. برای حفظ این میراث در خانه‌هایمان، باید بپذیریم که دوران تعمیرات سنتی و سپردن دستگاه به دست تعمیرکاران ناشناس به سر آمده است. در دوران تحریم و قطعات نایاب، تنها تخصص و ضمانت مراکز معتبری که امتحان خود را در آزمون کیفیت پس داده‌اند، می‌تواند عمر دوباره‌ای به این غول‌های مهندسی ببخشد.

### پایان خبر رسمی