کد: 13961129282985886

آیا وقت آن نشده است که معماران کمی بیشتر خودخواه باشند؟

کد: 13961129282985886

https://goo.gl/2ne2oR

، تهران ، (اخبار رسمی): اقتصاددان و فیلسوف اسکاتلندی، آدام اسمیت، در جایی چنین عنوان می‌کند: حس اینکه بیشتر در خدمت دیگران باشید تا برای خودتان و اینکه از خودخواهی خود بگذرید و شروع کنید به تمرین خیرخواه بودن. این‌ها رفتارهایی است که کمال طبیعت انسان را می سازند.

آیا وقت آن نشده است که معماران کمی بیشتر خودخواه باشند؟
آیا وقت آن نشده است که معماران کمی بیشتر خودخواه باشند؟

 در حالی که شاید به گونه‌ای از حدود سال‌های 1700 ما انسان‌ها سعی کرده‌ایم چنین رفتار کنیم، خودخواهی کماکان به عنوان یکی از زشت‌ترین رفتارهای انسانی محسوب می‌شود. در حال حاضر با افزایش مباحث مربوط به خودآگاهی و گسترش تئوری‌های خودیاری و مربی‌گری زندگی، نگاه به خودخواهی که بیشتر منظور از آن خودمراقبتی است، تغییر کرده که اتفاقا در اینجا لزوما خودخواهی اتفاق بدی نیست.

یکی از اصول خودآگاهی به ما می‌آموزد که در مسیر خدمت به دیگران باید به فکر خود نیز باشیم. این تئوری چنین معنایی دارد که اگر ابتدا با خود مهربان باشیم و خودمان را دوست بداریم، خیلی راحت‌تر می‌توانیم با دیگران مهربان کرده و به آنها عشق بورزیم.

عمل مهربانی در حق خودمان، نیاز ندارد که یک حرکت بزرگ و غریب باشد. این کار می‌تواند به سادگی پختن شام برای خودمان باشد و لذت بردن از زمانی که آن را میل می‌کنیم یا شاید به سادگی بیست دقیقه زمان گذاشتن برای خواندن یک رمان، یا اینکه به خودمان اجازه دهیم شب زودتر استراحت کنیم. البته قطعا به غیر از شب‌هایی که ددلاین پروژه خیلی نزدیک است.\

با این حال اکثر معماران احتمالا قبول دارند که به هیچ وجه چنین تئوری در مورد آنها صدق نمی‌کند. ما معماران تا دیروقت کار می‌کنیم و حتی گاهی بدون اینکه دستمزدی دریافت کنیم، صدها طرح می‌زنیم تا به یک پلان نهایی برسیم و گاهی (البته نه همیشه) آنچنان درگیر پروژه‌ایم که انگار کارفرما هستیم و هیچ به فکر خودمان نیستیم.

حتما بسیاری از ما همکاری داریم که بیشتر به جزییات آجرها توجه می‌کند تا به آرامش روان خودش! همکارانی که صبح زود به سرکار می‌آیند و خیلی دیروقت محل کار را ترک می‌کنند و برای ناهار وقت نمی‌گذارند و همه این تلاش‌ها برای آن است که مطمئن شوند که ساکنان یک خانه هیچ وقت متوجه درز انبساط به کار رفته نمی‌شوند و مهم نیست که این کار چقدر سخت باشد.

یک استدلال قوی که می‌توان به آن رسید این است که این فلسفه آزارطلبانه معماران، اولین بار در دانشگاه به وجود می‌آید. شاید از آنجایی که دانشجویان ترم‌های اول  تا ساعت 5 صبح بیدارند؛ چرا که هیچکدام نمی‌خواهند نفر اولی باشند که صحنه تلاش برای اتمام پروژه را ترک می‌کنند. وقتی با دانشجویان صحبت معماری صحبت می‌کنیم رایج‌ترین تفکری که در بین آنها وجود دارد این است که باور نمی‌کنند که به اندازه کافی خوب هستند و جالب‌تر اینکه آنقدر که این حس را در مورد کار خود دارند، در مورد کار بقیه چنینی حسی ندارند. عدم دوست داشتن و توجه به خود درست در این مرحله از شغل ما شکل می‌گیرد.

عدم توجه به خودمان در زندگی ما رسوخ کرده است و ما خود را مسبب این شرایط بد هستیم. بد می‌خوابیم، خوب غذا نمی‌خوریم و کمتر از آنچه باید با خانواده و دوستان‌مان معاشرت می‌کنیم. در انگلستان38 درصد معماران زیر 30 سال می‌گویند که سلامتی روان آنها بزرگ‌ترین نگرانی آنها در رابطه با کارشان است و 52 درصد از دانشجویان معماری در زمنیه سلامت روان از روانشناس کمک گرفته‌اند و یا نگران این هستند که نیاز دارند در این زمینه کمک بگیرند. این رویه به نظر می‌رسد که در سال‌های آینده نیز ادامه خواهد داشت.

بعلاوه کمتر شاهدی وجود دارد که نشان دهد کار کردن بیش از 40 ساعت در هفته می‌تواند کارایی و راندمان بیشتری به دست دهد.  زمانی که کارکنان یک مجموعه از این مدت زمان بیشتر کار می‌کنند، به همان میزان، نرخ بیماری در آنها افزایش می‌یابد، شادی کمتر می‌شود و انگیزه کاهش می‌یابد. در انگلستان تخمین زده شده است که هر ساله 49 درصد از روزهای کاری از بین می‌رود و این به دلیل استرس‌های ناشی از کار است. کار 60 ساعته در هفته نه تنها سلامتی ما را تهدید می‌کند، بلکه کارایی و راندمان را نیز کاهش می‌دهد. مشکلی که اقتصاد بریتانیا به مقابله با آن کماکان نیز باید ادامه دهد.

بنابراین  به نظر می‌رسد که برای ما معماران زمان آن رسیده است که کمی‌ به خودمان توجه کنیم و بیشتر خودخواه باشیم؛ چنانکه تئوری‌های خودآگاهی به ما می‌آموزند. سال 2018 باید سالی باشد که ما معماران و دانشجویان معماری از زمان ناهار خود استفاده می‌کنیم و بیشتر با دوستان و خانواده‌مان معاشرت می‌کنیم. بیایید پیش از آنکه رئیس‌مان شرکت را ترک کند از اداره خود خارج شویم. بیایید شادتر باشیم و بیاید خودخواه تر شویم. شک دارم که طرح‌های ما از این خودخواهی تاثیر منفی بگیرند.

این متن توسط بن شانون معمار ارشد و سفیر سلامت روان شرکت معماری ASSAEL نوشته شده است. او به تازگی فروم «سلامت روان معماران» را در انگلستان پایه گذاری کرده و صفحه‌ای در اینستاگرام با شناسه @mindful.inspiration (به نام الهاماتی در زمینه خودآگاهی) دارد. 

### پایان خبر رسمی

درباره منتشر کننده:

گروه معماران آرل

شرکت معماری آرل کار خود را در زمینه مهندسی معماری، معماری داخلی و طراحی منظر از سال 1383 آغاز نموده است و در راستای فعالیت حرفه ای معماری تا کنون ارائه گر پروژه های موفق و برگزیده مسابقات معماری و طراحی داخلی بوده است .

منتشر شده در سرویس های:

مسکن و ساختمان | روانشناسی و موفقیت

با چند کلیک خبرساز شوید: رایگان شروع کنید
رایگان اخبارتان را در اولین نیوزوایر آنلاین ایران منتشر و لذت همراهی با شبکه‌ای از رسانه‌ها و خبرنگاران را لمس کنید.